پیامبر اعظم

از منظر قرآن کریم یکی از شاخصترین ویژگیهای حضرت رسول‏صلی الله علیه وآله، اخلاق زیبا و برخورد شفقت‏آمیز با دیگران بود . آن بزرگوار با داشتن این خصلت‏ستودنی توانست در طول 23 سال، دلهای بسیاری را به خود شیفته کرده و به صراط مستقیم هدایت نماید، در حالی که هیچ قدرتی توان چنین کار شگفتی را نداشت . خداوند متعال این عامل اساسی را چنین شرح می‏دهد: «فبما رحمة من الله لنت لهم ولو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک‏» ;

«به برکت رحمت الهی در برخورد با مردم نرم و مهربان شدی و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو پراکنده می‏شدند .»

اساسا آن حضرت بر این باور بود که فلسفه بعثت‏برای تکمیل مکارم اخلاق است و می‏فرمود: «انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق; 

همانا من برای به سامان رساندن فضائل اخلاقی مبعوث شده‏ام .»

ابراز محبت و مهرورزی آن حضرت نه تنها شامل دوستان و اهل ایمان می‏شد، بلکه مخالفین آن بزرگوار نیز از اخلاق نرم و شفقت‏آمیز آن گرامی بهره‏مند بودند و این سبب جذب آنان به سوی اسلام می‏گردید . به همین جهت‏خداوند متعال رسول گرامی‏اش را تحسین کرده و فرمود: «وانک لعلی خلق عظیم‏» ; 

«و یقینا تو دارای اخلاق عظیم و برجسته‏ای هستی .»

منبع: سایت حوزه

 

نوشته شده توسط الهه در ساعت 7:58 موضوع | لینک ثابت

 

 

1. رسول خدا(ص): وقتی آخرالزمان فرا می رسد مرگ نیکان امت مرا گلچین می کند چنانکه شما خرماهای خوب را از طبق انتخاب می کنید.

(نهج الفصاحه ، حدیث 189 )

2.فرصت را برای اعمال نیک بیش از آنکه فتنه هایی مانند پاره های شب تاریک پدید آید غنیمت شمارید در آن هنگام انسان صبح مومن است و شب کافر می شود شب کافر است و روز مومن می شود و دین خود را به عرض ناچیز دنیا می فروشد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1075)

3.روزگاری به مردم رخ نماید که مرد میان بی عرضگی و نادرستی مخیر شود هر که در آن روزگار باشد باید بی عرضگی را بر نادرستی ترجیح دهد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1752)

4.فرصت را برای اعمال نیک بیش از آنکه شش چیز رخ دهد غنیمت شمارید , فرمانداری سفیهان و کثرت شرط در کار معامله و فروش منصب ها و کوچک شمردن خونریزی و بریدن با خویشاوندان و تازه رسیدگانی که قرآن را به آواز خوانند و یکی را به امامت وادارند که برای آنها تغنی کند اگر چه دانش او کمتر باشد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1074)

5.فتنه هایی خواهد بود که در اثنای آن مرد به صبح مومن باشد و به شب کافر شود , مگر آنکه خدایش به علم زنده دارد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1734)

6.پیش از رستاخیز دروغگویان پدیدار می شوند از آنها حذر کنید.
(نهج الفصاحه، حدیث 844)

7.بر امت من زمانی بیاید که فقیران فراوان شوند و فقیهان کم شوند و علم بر گرفته شود و آشوب فزونی گیرد , آنگاه پس از آن زمانی بیاید که مردانی از امت من قرآن خوانند که از گلویشان بالاتر نرود , آنگاه از پس از آن زمانی بیاید که مشرک به خدا با مومن مجادله کند و سخنانی نظیر او گوید.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1755)

8.دستاویزهای اسلام یکایک شکسته می شود و چون دستاویزی شکسته شد مردم به دستاویز بعدی چنگ می زنند , نخستین دستاویزی که شکسته می شود حکومت حق است و آخر آن نماز است.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2222)

9.روزگاری به مردم رسد که مرد اهمیت ندهد که مال چگونه به دست آرد ؛ از حلال یا حرام.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2364)

10.روزگاری به مردم رسد که یکی نماند مگر آنکه ربا خورد و اگر نخورد غبار آن بوی رسد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2365)

11.زمانی به مردم رسد که راست گو را تکذیب کنند و دروغگو را تصدیق کنند و امین را خائن شمارند و خائن را مومن پندارند و مرد بی آنکه شهادت از او خواهند شهادت دهد و بی آنکه قسم از او خواهند قسم خورد و خوشبخترین مردم فرومایه پسر فرومایه باشد که به خدا و پیغمبرش ایمان ندارد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2366)

12.دو مستی شما را خواهد گرفت مستی عیش دوستی و علاقه به نادانی در آن هنگام امر به معروف و نهی از منکر نکنند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2032)

13.اگر از آنچه من می دانستم بدانستید بسیار می گرستید و کمتر خنده می کردید , نفاق اشکار شود و امانت برخیزد و رحمت بر چیده شود و امین را متهم کنند و خیانت گر را امین شمارند و فتنه ها چون شب تاریک شما را فرا گیرد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2323)

14.روزگاری به مردم بیاید که هر که خواهد دین خود را نگه دارد چنان باشد که آتش به دست گرفته باشد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 3205)

15.روزگاری به مردم بیاید که مومن از بزش خوارتر باشد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 3206)

16.از علائم رستاخیز آنستکه دانش از میان برخیزد و جهالت آشکار شود و زنا رواج گیرد و شراب نوشند , مردان برونند و زنان بمانند تا حدیکه پنجاه زن یک سر پرست داشته باشند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 908)

منبع:گروه اینترنتی مبین

 

نوشته شده توسط الهه در ساعت 7:49 موضوع | لینک ثابت

حضرت صديقه طاهره (س)، نام ها و القابي دارند كه برخي آسماني اند و ازسوي پروردگار الهي نام هاي آسماني نه اسم است كه در حديث ذيل آمده است.

امام جعفر صادق (ع) فرمود: براي فاطمه (س) نزد خداي عزوجل ، نه اسم است :

«‌فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه ، مرضيه ، محدثه ، زهرا».

در ذيل نام ها ، القاب و كنيه هاي آن حضرت را به ترتيب حروف الفبا ذكر مي نماييم.

ام الائمه : مادر امامان (ع)

رسول اكرم (ص) فرموده است : پروردگار عزيز و بلند مرتبه ، نسل هر پيامبر رادر صلب خود آن پيامبر قرار داد، حال آن كه نسل مرا در صلب علي قرار داد.

ام ابيها: يعني مادر و دلسوز پدرش.

كنيه اي است كه پدر بزرگوارش حضرت رسول اكرم (ص) وي را بدان خواند ، و چون رسول خدا (ص) دلسوزي وي را مي ديد اشك مي ريخت و مي فرمود: او مادر پدرش است.

ام الحسن، ام الحسين: مادر حسن (ع) و مادر حسين(ع) .

ام حسن مجتبي (ع) نخستين فرزند حضرت زهرا (س) است كه در پانزدهم رمضان سال سوم هجرت در مدينه به دنيا آمد.

پس از حدود يك سال، وجود مقدس حسين (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجري به دنيا آمد.

ام المحسن : مادر محسن (ع).

آن حضرت را پنج فرزند بود : حسن، حسين، زينب، ام كلثوم و محسن عليهم السلام محسن آخرين فرزند آن بانو و اولين شهيد اهل بيت از پيامبر بود كه در ماه آخر حمل، سقط شد.

بتول : بتول يعني جدا و ممتاز از ديگران.

ابن اثير درالنهايه مي نويسد: فاطمه (س)را بتول ناميدند زيرا از زنان زمان خويش{ و زمان هاي قبل و بعد خود } از نظر فضيلت و دين و حسب جدا و ممتاز بود . با آنكه از دنيا منقطع گشته و به خداي تعالي روي آورده بود.

حانيه: يعني آن كه با شوهر و فرزندانش بسيار مهربان است.

الحرهء : يعني پارسا و عفيف .

حورا/ حواري انسيه : يعني انساني زميني كه از حوريان بهشتي است.

راضيه: يعني كسي كه به تقدير و قوانين الهي خشنود بود.

زكيه: به معني پاك و پاكدامنيا وجود پر بركت است.

زهرا: يعني درخشان ، نوراني و درخشنده.

سماويه: يعني گرانبها ، گوهري آسماني.

سيده ، سيدة نساء العالمين: يعني بزرگ بانوي جهانيان.

رسول خدا (ص) به دخترش فرمود: اي فاطمه (س) به درستي كه خداوند تو را بر همه زنان جهان و زنان اسلام كه بهترين دين است ، برتري داد.

صديقه، صديقه كبري: صديقه يعني كسي كه در راستگويي كامل است يا آن كه هرگز دروغ نگفته است، يا كسي كه سخن خود را با عمل خويش تصديق مي كند.

طاهره: به معني پاكيزه، بي عيب، پاك و معصوم.

عذرا: يعني آن بانو پيوسته همچون دوشيزگان بود.

فاطمه: يعني آن كه خود و شيعيانش از آتش باز داشته (و در امان نگاه داشته ) شده اند.

مباركه: از نامهاي ديگر حضرت زهرا(س) و به معني وجود پر بركت است.

محدثه: يعني آن كه فرشتگان با او سخن گويند.

مرضيه: يعني آن كه خداوند پيوسته از او و كردارش راضي است.

مريم كبري: يعني مريم بزرگ.

منصوره: يعني ياري شده از سوي پروردگار.

نوريه: يعني فاطمه وجودي از نور است و انوار او تا ابد آفاق زندگي بشريت را روشن مي سازد.

 

نوشته شده توسط الهه در ساعت 19:49 موضوع | لینک ثابت